Joxer
Joxer powstał z miłości do Xeny: Wojowniczej księżniczki. I właściwie trudno wyobrazić sobie lepszą motywację do założenia projektu muzycznego.
Jeśli nie pamiętacie Joxera – spokojnie, on prawdopodobnie też nie pamiętałby większości rzeczy, które robił. Był wojownikiem z ogromnym mniemaniem o własnych umiejętnościach, które nie zawsze miało wiele wspólnego z rzeczywistością. Podróżował u boku Xeny i Gabrielle, był lojalny, trochę niezdarny, bardzo pewny siebie i zdecydowanie bardziej zabawny, niż sam chciałby przyznać.
I właśnie ten Joxer – nie Xena, nie Gabrielle, nie wielcy bogowie i wojownicy – dostał własny projekt muzyczny. On jest Waszym Wergiliuszem. No cóż, cięcia budżetowe.
Muzyka jest prosta, taneczna i elektroniczna, ale najważniejszym instrumentem są tutaj fragmenty samego serialu. Głosy bohaterów, dialogi, sceny i charakterystyczne momenty z Xeny zostają wyjęte z telewizyjnego świata i wklejone w rytmy, syntezatory i repetycje.
W efekcie powstaje coś pomiędzy plunderphonics, ambientem i prostym techno. Dla czystej przyjemności i nieporadnego hołdu.
Joxer. The Mighty.
Nie najlepszy wojownik starożytnej Grecji.
Nie najlepszy producent muzyczny nowożytnego Wrocławia.
Ale zdecydowanie jeden z nich.